Όπως αναφέραμε, το κέλυφος παρέχει άμεση πρόσβαση σε αμέτρητα προγράμματα του UNIX και για πολλούς είναι αυτό που έχει καταστήσει το UNIX τόσο δημοφιλές. Πολλοί θα αναρωτηθούν γιατί να ασχοληθούν με μια τεχνολογία 20 ετών και να χάσουν χρόνο μαθαίνοντας “περίεργες” μονοσύλλαβες εντολές τη στιγμή που τα λειτουργικά συστήματα προσφέρουν τόσο φιλικούς τρόπους διασύνδεσης με το χρήστη (interfaces) και όμορφα γραφικά περιβάλλοντα. Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή αλλά εξαρτάται κάθε φορά από το σκοπό για τον οποίο χρησιμοποιεί ο κάθε χρήστης τον υπολογιστή. Για παράδειγμα, σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον αυτό που έχει πραγματική σημασία δεν είναι τόσο τα όμορφα γραφικά αλλά η σταθερότητα, η ασφάλεια και η απόδοση. Η έλλειψη της όμορφης παρουσίασης είναι μάλλον προτέρημα παρά μειονέκτημα. Επιπλέον, για ένα χρήστη που θέλει να εμβαθύνει στο σύστημά του και όχι να το αντιμετωπίζει ως ένα μαύρο κουτί, το κέλυφος είναι μια άμεση πύλη στα ενδότερα του συστήματος.

Οπωσδήποτε, αυτό δε σημαίνει ότι τα λειτουργικά UNIX, και κατά συνέπεια και το Linux, θα πρέπει να στερηθούν των εξελίξεων στις νέες τεχνολογίες και να συνεχίσουν να είναι τόσο φιλικά προς το χρήστη όσο και πριν από 20 χρόνια – δηλαδή καθόλου! Αντίθετα, έχουν γίνει πολύ σημαντικές προσπάθειες ώστε να μπορεί ο παλαιός τρόπος διασύνδεσης με το χρήστη, το κέλυφος, να συνυπάρχει με όμορφα και φιλικά γραφικά περιβάλλοντα. Μερικά από τα αποτελέσματα αυτών των προσπαθειών είναι τα περιβάλλοντα KDE και GNOME με τα οποία ασχοληθήκαμε στα προηγούμενα κεφάλαια. Αμφότερα παρέχουν πολλές από τις ευκολίες που συναντούμε σε λειτουργικά συστήματα που εστιάζουν την προσοχή τους πολύ περισσότερο στο όμορφο και εύχρηστο περιβάλλον (Windows XP, MacOS X).